Dolina Wiatru

                   Literatura podaje, że na przestrzeni 5000 lat swojego istnienia wzrost kuców kaspijskich wahał się między 90 a 122 cm. Dziś jest to od 100 do 132 cm, czyli średnio 117 cm [ICS, 2010b]. Zgodnie ze standardem rasy, konie kaspijskie nie powinny przekraczać 127 cm. Wysokość w kłębie wykazuje duże wahania w zależności od żywienia i warunków utrzymania, np. klimatu. Aczkolwiek według Dalton [2000] występują również duże różnice wzrostowe także u pełnego rodzeństwa w tym samym środowisku życia.      Konie kaspijskie mają lekką, harmonijną i szlachetną budowę właściwą koniom orientalnym (fot.1). Rasa nie zatraca typu poza klimatem rodzimego Iranu. Generalnie przypominają miniaturowego konia angloarabskiego, jednak istnieje pewna różnorodność typów w obrębie rasy - od arabskiego do angielskiego. Og ólnie rasa charakteryzuje się poprawnym pokrojem.       G łowa jest sucha, ...

  Przestrzeń – Konie to KLAUSTROFOBIKI! Ciągłe trzymanie konia w boksie to jak zamykanie klaustrofobicznego człowieka w szafie! Przez ile godzin? 20? Spróbujcie sami w domu. Koń odczuje to tak samo, a nawet dotkliwiej niż ty, jeśli nie cierpisz na klaustrofobię. W dodatku przestrzeń oznacza ruch. Jeśli zwierzę stworzone do galopu, więcej stoi niż chodzi, zacznie chorować prędzej czy później. Koń zniesie dobrze w boksie około 12 godzin na dobę. Mniej więcej tyle w swoim rytmie dobowym poświęca na odpoczynek. Zniesie zupełnie dobrze więcej jeśli nie będzie w boksie, a na przykład w biegalni (duże pomieszczenie bez przegród, gdzie przebywa wspólnie grupa koni). Zamknięcie nie jest dla konia mniej dotkliwe jeśli spełni się kolejną jego potrzebę. Koń potrzebuje kumpla.    Towarzystwo – konie to zwierzęta STADNE! Nie znoszą samotności, dla nich to niemal zawsze jest izolacja. W naturze bez stada, koń ginie, stąd ich organiczny wręcz lęk przed pozostaniem samemu.   Oczywi...

Mit 2. „Jeśli koń kieruje uszy do tyłu, to znaczy że jest zły i niebezpieczny” To prawda, ale! najczęściej źle rozpoznawane są „uszy do tyłu”. Kiedy koń jest zły dosłownie kładzie i przyciska uszy płasko do karku, faktycznie kierując je do tyłu (jak na zdjęciu powyżej). Wtedy zazwyczaj ma też szeroko otworzone oczy, o wystraszonym lub agresywnym spojrzeniu i może „straszyć zębami” otwierając pysk, jakby chciał ugryźć. To już bardzo niebezpieczna sytuacja. I jest raczej łatwa do rozpoznania. Natomiast samo skierowanie uszu do tyłu ma więcej znaczeń, ale aby zrozumieć jakie, trzeba obrazu całokształtu oraz trochę wprawy, by dostrzec niuanse. Mimo to nigdy nie można wydać pewnego osądu jeśli koń jest dla nas obcy, bo konie różnią się między sobą „ekspresją ciała”. Uszy skierowane do tyłu to też: - odpoczynek – jeśli dodatkowo koń opuści niżej głowę, ma półprzymknięte oczy, czasem luźno opuszczoną wargę, podciągniętą jedna tylną nogę. Może jest zmęczony, albo po prostu znudzony i z...

Mit. 1„Konie nie śpią na leżąco” . Oczywiście, że śpią. Rzadko można to zaobserwować ponieważ konie kładą się zupełnie na płasko tylko kiedy czują się naprawdę bezpieczne. Koń może spać w trzech pozycjach: 1.   na stojąco – opuszcza wtedy nieco głowę, podciąga jedną tylną nogę opierając ją na czubku kopyta, aby ją odciążyć. Wtedy mięśnie tej jednej nogi odpoczywają, tak jakby leżał. W tej pozycji konie drzemią, raczej nie zapadają w bardzo głęboki sen. Są „gotowe do ucieczki”, to mechanizm obronny pozwalający na czuwanie i w razie nagłego niebezpieczeństwa, na szybką ucieczkę. Zdarza się, że bardzo stare konie przestają się kłaść w ogóle z obawy, że się nie podniosą. Taki koń już do końca swojego życia będzie spał na stojąco, ale koński układ szkieletowy i mięśniowy jest na to przygotowany. Prawdą jest, że koń może się nie kłaść nawet wiele lat (z różnych powodów). 2.   mostkowo – koń leży na brzuchu, tylne nogi podwinięte z jednej strony, a przednie zgięte w ...